بایگانی ماهیانه: خرداد ۱۴۰۳

مراحل فسخ مبایعه نامه

مراحل فسخ مبایعه نامه

از جمله شرایط فسخ مبایعه نامه ، آن است که یا هر دوی طرفین ، نسبت به فسخ قرارداد ، به توافق رسیده و اقدام به اقاله قرارداد نمایند و یا اینکه به استناد قانون و قرارداد ، اقدام به بر هم زدن یا فسخ مبایعه نامه کنند . اما سوالی که در این خصوص مطرح می شود ، آن است که مراحل فسخ مبایعه نامه چیست و به عبارت دیگر ، در صورتی که هر کدام از طرفین ، قصد داشته باشد مبایعه نامه را فسخ نماید ، چه اقداماتی را باید انجام دهد ؟

در پاسخ به این سوال ، باید گفت که به طور کلی ، هر چند که فردی ، به لحاظ قانونی ، حق فسخ قرارداد را داشته باشد ، باز هم باید مراحل فسخ مبایعه نامه را ، به شیوه ای صحیح و قانونی ، انجام دهد ؛ چرا که اصل لزوم قراردادها و اصل وفای به عهد ، ایجاب می کند که طرفین ، جز در موارد موجه و قانونی ، اقدام به بر هم زدن قرارداد ، نکرده و اعتبار مبایعه نامه را خدشه دار نکنند .

به طور کلی ، مراحل فسخ مبایعه نامه ، به این صورت است که شخص دارنده حق فسخ ، می بایست اراده خود ، مبنی بر اعمال حق فسخ را ، به طرف مقابل ، اعلام نماید تا به این ترتیب ، اعمال حق فسخ ، قابل اجرا باشد . بر این اساس ، در رویه فعلی ، مراحل فسخ مبایعه نامه ، به این صورت است که شخص ، می بایست به یکی از دفاتر خدمات الکترونیک قضایی ، مراجعه کرده و یک نمونه متن اظهارنامه قضایی جهت اعمال حق فسخ را ، خطاب به طرف مقابل ، تنظیم و ارسال نماید .

بر این اساس است که اگر به موجب قانون و یا قرارداد ، مهلت و بازه زمانی خاصی برای اعمال حق فسخ مبایعه نامه ، پیش بینی شده باشد ، شخص متقاضی ، صرفا باید مراحل فسخ مبایعه نامه را ، در همین بازه زمانی ، انجام داده و در غیر این صورت ، حق وی برای فسخ مبایعه نامه ، از بین خواهد رفت .

با این حال ، در صورتی که پس از انجام مراحل فوق ، ( که معمولا به صورت ارسال اظهارنامه قضایی خطاب به طرف مقابل انجام می شود ) ، وی از انجام تعهدات خود مبنی بر استرداد ثمن معامله و یا مبیع ، امتناع نماید ، در این صورت ، شخص متقاضی ، می بایست این بار ، به یکی از دفاتر خدمات الکترونیک قضایی مراجعه نموده و دادخواستی مبنی بر تایید فسخ مبایعه نامه ، تنظیم نماید که در این شرایط ، قاضی پس از رسیدگی به پرونده و احراز شرایط لازم برای فسخ ، فسخ مبایعه نامه را اعلام می نماید

آشنایی با مسائل حقوقی آپارتمان نشینی

آشنایی با مسائل حقوقی آپارتمان نشینی

آپارتمان نشینی، یک سبک زندگی رایج در دنیای مدرن محسوب می‌شود، که از مزایای بسیاری مانند دسترسی آسان به امکانات رفاهی، امنیت و آسایش برخوردار است. اما در عین مزیت‌هایی که دارد، ممکن است چالش‌هایی هم در بر داشته باشد که نیازمند رعایت قوانین و مقرراتی است که برای حفظ نظم و آرامش ساکنین در نظر گرفته می‌شود.

در واقع این چالش‌ها می‌تواند شامل معضلات و مشکلاتی باشد که در برخی مواقع منجر به درگیری و نزاع بین همسایگان و ساکنان مجتمع‌های مسکونی، تجاری یا اداری خواهد شد، که معمولا به دلیل نا آگاهی افراد از حق و حقوق خود رخ داده و منجر به هرج و مرج و ضایع شدن حقوق افراد نیز می‌شود. بنابراین نیاز است که همه افراد به صورت کلی و نه بصورت تخصصی، از مسائل حقوقی آپارتمان نشینی آگاهی یافته، تا از درگیری نزاع احتمالی جلوگیری شود.

در حقیقت قوانین آپارتمان نشینی، به مجموعه‌ای از قواعد و ضوابط گفته می‌شود که جهت ایجاد نظم، حفظ بهداشت، و احترام به حقوق ساکنین در مجتمع‌های آپارتمانی گذاشته شده و همه ملزم به رعایت آن خواهند بود.

قوانین حقوقی آپارتمان نشینی

همانطور که قبلا ذکر شد قوانین آپارتمان نشینی سبکی از زندگی است که در جامعه امروز بسیار زیاد با آن مواجه هستیم. زندگی در آپارتمان با آن که مزایای زیادی به همرا دارد، اما از سوی دیگر، چالش‌هایی را هم در بردارد، که از مهم‌ترین آن‌ها رعایت قوانین و مقررات است.

در حالت کلی قوانین آپارتمان نشینی به دو دسته کلی تقسیم می‌شود که در ادامه به آن خواهیم پرداخت.

قوانین عمومی: که شامل مواردی از قبیل رعایت نظم و سکوت، حفظ بهداشت عمومی، عدم ایجاد مزاحمت برای همسایگان، و پرداخت شارژ خواهد بود.

قوانین اختصاصی: که شامل مواردی از قبیل استفاده از مشاعات، نگهداری از حیوانات خانگی، انجام تعمیرات، و تغییر در ظاهر آپارتمان نیز می‌باشد.

قوانین عمومی آپارتمان اغلب در اساسنامه ساختمان درج شده و توسط هیئت مدیره ساختمان تدوین و به تصویب مالکان خواهد رسید. اما قوانین اختصاصی آپارتمان به صورت شفاهی یا کتبی و با توافق مالکین آن تعیین می‌شوند. در حالت کلی می توان گفت که مالکیت در آپارتمان‌ها به دو شکل اشت، مالکیت بر قسمت‌های شخصی و مالکیت بر قسمت‌هایی مشاعی، که هر یک از قوانین خاص خود برخوردار هستند.

ساکنین ساختمان‌ها و آپارتمان‌ها می‌بایست توجه کنند که تحت هیچ شرایطی نباید در فضای مشاعی ساختمان اشیا خصوصی قرار دهند. در واقع استفاده شخصی از فضای مشاعی آپارتمان‌ها و ساختمان نیز ممهنوع می‌باشد.

رعایت قوانین آپارتمان نشینی جهت حفظ نظم و آرامش در آپارتمان الزامی است و عدم رعایت آن قوانین می‌تواند تبعاتی از جمله بروز مشکلات و درگیری‌های بین مالکان و همسایگان شود.

چند نمونه از قوانین آپارتمان نشینی

رعایت نظم و سکوت: از ایجاد سر و صدای زیاد در ساعات استراحت و شب خودداری نمایید.

حفظ بهداشت عمومی: از ریختن زباله در محوطه آپارتمان و مشاعات خودداری نمایید.

عدم ایجاد مزاحمت برای همسایگان: از ایجاد مزاحمت برای همسایگان خود مانند پارک کردن خودرو در مقابل درب آپارتمان آن‌ها خودداری کنید.

پرداخت شارژ: شارژ آپارتمان می‌بایست به موقع پرداخت شود.

استفاده از مشاعات: از مشاعات آپارتمان می‌بایست به طور صحیح و متعارف استفاده شود.

نگهداری از حیوانات خانگی: نگهداری حیوانات در نقاط مشترک ساختمان بر اساس تبصره ماده ۳ آیین نامه اجرایی قانون تملک آپارتمان‌ها ممنوع می‌باشد.
در نواحی اختصاصی آپارتمان نیز در صورتی که باعث مزاحمت و سلب آرامش همسایه‌ها شده، و یا انتقال بیماری یا صدمه یا تهدید جانی دیگران نشود، که در غیر این صورت می‌توان از طریق دادسرای محل وقوع از مالک حیوان شکایت کرد.

انجام تعمیرات: پیش از انجام تعمیرات در آپارتمان، می‌بایست از همسایگان خود کسب اجازه کنید.

تغییر در ظاهر و نمای آپارتمان: پیش از ایجاد هرگونه تغییر در ظاهر و نمای آپارتمان خود، از هیئت مدیره ساختمان کسب اجازه کنید.

هر کدام از واحدهای آپارتمان تنها دارای یک پارکینگ هستند، و فقط اجازه‌ پارک یک خودرو را دارند، که محل آن در صورت جلسه تفکیکی ساختمان مشخص شده است.

در صورت بروز مشکل در آپارتمان خود، می‌بایست به مراجع زیر مراجعه نمود.

هیئت مدیره ساختمان

شورای حل اختلاف

دادگاه